De verhalen zijn kwijt

Ik heb geen idee
Ik heb geen kwartaal behaald
Ik heb geen hoogtij gevierd dit jaar
Ik heb het allemaal in de hand
zo lijkt het
en de tijd verstrijkt 

Als ik uit het raam kijk zie ik dezelfde kerk
Zie ik de dagen als kogels verdwijnen
en de vogels vliegen richting de zon 
die schijnt op de gezichten van de mensen 
die zich dorstig laven aan de stralen

De verhalen zijn kwijt

We kwamen dit jaar op zoveel plekken niet, ontmoetten zoveel mensen niet.
We verzamelden weinig verhalen. 
Toch is dit jaar een verhaal, dat we jaren later nog met zijn allen zullen delen. Het jaar waarin we naar binnen moesten, letterlijk en figuurlijk.

Wij waren erbij.

Wat is het mooiste, vreemdste of sterkste verhaal dat jij het afgelopen jaar hebt meegemaakt?

Groot of klein, van jou of geleend van een ander. Voel je welkom het hier te delen, misschien krijg je er verhalen van anderen voor terug.

We bestaan

Ik ben Eva van Pelt 

Ik ben artiest
maker
zangeres
muzikant

Ik ben iemand die iets te vertellen heeft
Ik ben iemand die luistert
Ik kan niet tegen mijn verlies
Ik ben dochter, zus en tante
Ik ben vrouw
Ik besta

Ik ben
Ik

niets

Deze video is een groot kado! Ik ontdekte hem jaren geleden en bekijk hem nog steeds met regelmaat, van begin tot eind. Hij maakt aan het lachen, zet aan het denken, brengt in beweging. Ik gun het iedereen eens 18 minuten te luisteren naar Peter de Graef. Laat het over je heen komen, als je wilt.  

Voorleesboek

Graag wil ik deze zondag een fantastisch boek met je delen, want op zondagen mag je boeken lezen en hoef je in het gunstigste geval niet gek veel meer dan dat!
 
Ik lees je 4 fragmenten voor uit Mr. Gwyn, van Alessandro Baricco, omdat het mijn nieuwe lievelingsboek is. Kort geleden werd het me aangeraden door een vriend, ik las het in twee rukken uit en het raakte me diep. De aandacht, de compromisloosheid, de liefde, de overgave aan het onbekende, en aan de ander.
 
Het voorlezen was een spontaan idee, de audio van deze voorlees-pilot is nog niet optimaal en ik lees wellicht wat snel. Als je het fijn vindt om voorgelezen te worden uit prachtige boeken, laat het me weten.

Dan zal ik het vaker doen, met een mooie microfoon en een berg innerlijke rust waar je U tegen zegt.

Over Mr. Gwyn:
Jasper Gwyn is een schrijver die besluit te stoppen met schrijven, erachter komt dat hij dat helemaal niet kan, en vervolgens alles wat hij heeft investeert in het scheppen van de voorwaarden voor het schrijven van portretten. Het schrijven van mensen. Hoe dat eruit zou kunnen zien weet hij absoluut nog niet, maar wel weet hij dat dit is wat hij moet doen. 

Wat is jouw lievelingsboek? 

Deel je lievelingstitels, of lees ons een stukje voor.. 

Albumruil

De eerste lockdown bracht me terug van playlists naar albums.
Ik hervond de aandacht voor die onvergelijkbare manier van naar muziek luisteren.

Met headphones op wandelde ik door bossen, duinen en polders.
Eerst jaste ik er mijn oude favorieten doorheen, daarna was ik klaar voor nieuw voer.

Een post op mijn sociale media leverde me een gigantische berg materiaal voor nog een hele zomer aan rijke luisterervaringen op!

De huidige lockdown begint zwaar op me te drukken.

Ik wil eruit! Iets beleven! Iets voelen – iets groters, iets kleiners, abstracter – iets dat van gedachtes dagdromen maakt. Het is tijd voor nieuw voer.
Ik ben weer aan het wandelen alsof er geen morgen is, en dus weer op zoek naar uitzonderlijke albums die we misschien nog niet kennen.

Hieronder enkele van de vele albums die mij het afgelopen jaar hebben gedragen.

> Laurie Anderson – Live in New York
> Kate Tempest – The Book of Traps and Lessons
> Mudita – Listen to the Sound of the Forest
> Fiona Apple – Fetch The Bolt Cutters

Moge deze suggesties, en die van anderen in reactie op deze post, je de staart van deze lockdown door slepen.

TAKE IT AWAY!